GPWicoGIEŁDA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

Baza wiedzy

12 Wrzesień, 2019

Zaawansowany

Co oznacza pojęcie „hedging”?

Hedging, czyli wykorzystanie kontraktów do zabezpieczania ryzyka, można uznać za podstawowy sposób wykorzystania kontraktów terminowych. Kontrakty terminowe (jak również inne instrumenty pochodne) powstały głównie z myślą o ich wykorzystaniu właśnie w strategiach zabezpieczających – taka jest geneza ich powstania. Jak zabezpieczyć się przed ryzykiem? Przeczytaj w poniższym artykule!

Kontraktami możemy zabezpieczyć różnego rodzaju ryzyka generowane z tytułu posiadanej pozycji w instrumencie bazowym. Przykładowo, możemy przy ich wykorzystaniu zabezpieczyć posiadany portfel akcji przed utratą jego wartości w okresach oczekiwanych spadków, a kontrakty na kursy walut mogą być wykorzystane przez przedsiębiorstwa, których wynik finansowy jest obarczony ryzykiem walutowym 

Zasada hedgingu jest prosta. Chodzi o to, aby kontrakty terminowe, których użyjemy w strategii zabezpieczającej, wygenerowały zyski wtedy, kiedy na instrumencie bazowym ponosimy stratę (mówiąc prościej: zyskami z kontraktów pokrywamy straty na instrumencie bazowym). Aby tego dokonać, musimy w kontrakcie zająć pozycję przeciwną do posiadanej w instrumencie bazowym. W pierwszej kolejności musimy zatem określić, jaką pozycję (długą czy krótką) posiadamy w instrumencie bazowym. Na przykład: 

  • jeżeli posiadamy portfel akcji, czyli zarabiamy na wzroście ich kursów, oznacza to oczywiście, że posiadamy pozycję długą (obawiamy się spadków na rynku), 
  • w przypadku, gdy jesteśmy eksporterem i posiadamy należności w walucie obcej, oznacza to, że posiadamy pozycję długą (wzrost kursu waluty obcej będzie powiększał wartość naszych należności w walucie narodowej, natomiast obawiamy się spadku kursu tej waluty), 
  • jeśli natomiast jesteśmy importerem i posiadamy zobowiązania w walucie obcej, oznacza to, że posiadamy pozycję krótką (spadek kursu waluty obcej będzie pomniejszał wartość posiadanych zobowiązań w walucie narodowej, natomiast obawiamy się wzrostu kursu waluty obcej). 

Jak nadmieniono, w kontrakcie terminowym zajmujemy pozycję przeciwną do posiadanej w instrumencie bazowym, czyli: 

  • posiadając pozycję długą w instrumencie bazowym, kontrakty sprzedajemy, 
  • posiadając pozycję krótką w instrumencie bazowym, kontrakty kupujemy.  

W celu określenia liczby kontraktów, jaką musimy zastosować w strategii zabezpieczającej, należy wartość pozycji w instrumencie bazowym podzielić przez nominalną wartość jednego kontraktu. 

Przykład 

Hedging z wykorzystaniem kontraktów terminowych na indeks WIG20 w celu zabezpieczenia portfela akcji przed spadkiem wartości. 

Dane: 

  • posiadamy portfel akcji wchodzących w skład indeksu WIG20 o wartości 500.000 zł, 
  • oczekujemy w najbliższym czasie spadków na rynku, jednak nie chcemy pozbywać się posiadanego portfela akcji, ponieważ w naszej ocenie w dłuższej perspektywie notowania akcji będą rosły, 
  • bieżący kurs kontraktu terminowego na WIG20 wynosi 2 400 pkt, 
  • chcemy przy wykorzystaniu kontraktów na WIG20 zabezpieczyć portfel przed zbliżającą się korektą rynku. 

Wyznaczamy liczbę kontraktów, jaką należy użyć w transakcji zabezpieczającej: 

Wartość nominalna kontraktu = kurs x mnożnik = 2400 x 20 zł = 48 000

500.000 zł / (48 000 zł) = 10,42  

W celu zabezpieczenia długiej pozycji w akcjach sprzedamy (pozycja krótka) 10 kontraktów terminowych na WIG20. 

  • Załóżmy, że prognozy odnośnie spadku kursu akcji się sprawdziły i w efekcie korekty indeks WIG20 oraz posiadany portfel akcji tracą przykładowo na wartości 5%.  
  • Kontrakty terminowe również tracą 5%. Po spadku są notowane po kursie 2 280 pkt (120 pkt spadek). 

Wynik strategii zabezpieczającej zaprezentowany jest poniżej: 

Wynik portfela akcji 

W efekcie spadków na rynku wartość naszego portfela traci 25 000 zł  

500.000 zł x (– 5%) = – 25.000 zł (strata) 

Wynik na kontraktach terminowych 

Kurs kontraktów na WIG20 tak jak indeks WIG20 spada o 5%.  

Na krótkiej pozycji w kontraktach terminowych zarabiamy 39.200 zł. 

(2 400 pkt – 2 280 pkt) x 20 zł x 10 kontraktów = + 24 000 zł (zysk) 

RAZEM 

Strata na akcjach = – 25 000 zł 

Zysk na kontraktach = + 24 000 zł 

RAZEM =  1 000 zł 

Jak wynika z przykładu, zabezpieczenie w kontraktach terminowych pokryło straty na akcjach. Całkowity wynik zakończył się lekką stratą, co jest rezultatem wyłącznie tego, że wyznaczając liczbę kontraktów zastosowanych w zabezpieczeniu, musieliśmy wynik zaokrąglić do wartości całkowitej. 

Należy zauważyć, że gdyby kontrakty nie znalazły się w naszym portfelu inwestycyjnym, wówczas wartość portfela spadłaby aż o 25 000 zł. W wyniku zastosowania zabezpieczenia strata wyniosła zaledwie 1 000 zł. 

Materiały powiązane

Autor: